همانطور كه قبلا ذكر آن رفت يكي ديگر از ابزار هاي مهم تاثير گذار در دستيابي به موفقيت در دنياي كسب وكار دارا بودن ساختار سازماني متناسب مي باشد. امروزه در ايران كمتر شركتي است كه چارت سازماني و حتي شرح وظايف نداشته باشد. اما بعد مهم ديگري كه به آن توجه نمي شود فرهنگ كاري است كه بايد در شكل فرهنگ سازماني متبادر گردد. عدم رشد فرهنگ سازماني در ايران چند دليل دارد كه عبارتند از
1- اتخاذ استراتژي جايگزيني واردات توسط آقاي رفسنجاني كه باعث شد بخشهاي توليد كننده با يك بازار نياز مند مواجه شوند و حدت خود را بيشتر صرف افزايش حجم توليد نمايند و به موارد ديگر درون سازماني توجه ننمايند.
2- در بخش دولتي و خصوصي گردش كارمندان ( ورود و خروج از سازمان) با نرخ قابل ملاحظه اي زياد است. اين باعث افزايش بي ثباتي در سيستم مي شود
3- عمده ترين افرادي كه در راس بخشهاي مختلف قرار مي گرفتند مهندسين فني بودند كه اطلاعات كمي در اين موارد داشته اند
4- مذهب رسمي كه بايد جايگزين فرهنگ سازماني مي شد و به نظر من اين قابليت را نداشت
5- عدم توسعه اجتماعي فبل و بعد از انقلاب و در نتيجه همخواني نداشتن بدنه فرهنگي جامعه با نيازمنديهاي اجتماعي
راه حل: استفاده از متخصصين به منظور تدوين منشورهاي اخلاقي و تلاش براي نهادينه نمودن آنها در سازمانها و در ثاني انتخاب افرادي كه داراي تعهد و تاهل به آنچه مي پذيرند باشند بنابراين طراحي سيستم استخدام مناسب. تعهد مديران ارشد سازمان به اصول اخلاقي. قرار گرفتن ميزان تعهد به اصول به عنوان ملاك ارتقاء سازماني افراد و در نتيجه ايجاد انگيزش براي كارمندان تا به اصول پايبند باشند.
