من به عنوان یک ایرانی کشورم را دوست دارم و مطمئن هستم که دیگر ایرانیان نیز همینطور اما اگر به اطراف خود نگاه کنیم هر روز تعداد بیشتری از آشنایان توشه سفر به سوی بلاد غرب می بندند و راهی کشورهای مختلفی مثل کانادا استرالیا و آمریکا می شوند.
حتما عبارت فرار مغز ها را شنیده اید عبارتی که بسیار برخورنده است به نظر من یعنی هر کس که در ایران می ماند جزء مغز دارها نمی باشد یک مشت افراد بی فکر و ناتوان در ایران زندگی می کنند. این در حالی است که همین مغز ها نیز که به آن طرف مرزها رفته اند در آنجا گلی به سر خودشان نزده اند. خال اگر در ایران می ماندند به نظرم موقعیت اجتماعی بهتری پیدا می کردند.
اگر چه در بین آشناییان من افاردی که برای خروج از کشور اقدام کرده اند نه تنها توانمند نیستند بلکه عمدتا واماندگان جامعه بوده که در اینجا محلی برای فعالیت خود نیافته و ترجیح می دهند تا ادامه زندگی خود را در کشور دیگری بگذزانند. قطعا اگر بررسی بیشتری صورت گیرد نسبت بین مهاجرین نخبه به مهاجرین عادی بسیار کم است به این معنی که درصد عمده ای از مهاجرین را ایرانیان عادی تشکیل می دهند. اینان اکثرا به دنبال نارضایتی های اجتماعی است که زندگی در یک کشور خارجی را ترجیح می دهند. در واقع سرخوردگی قشر تحصیل کرده اعم از نخبه و عادی در ایران بسیار بالا است. ممکن است تصور شود این همه مهاجرت دلایل اقتصادی دارد اما به نظر این انحراف از دلیل است چراکه عمدتا عذم وجود آزادیهای اجتماعی است که مهاجرت را لازم و ضروری می نماید.
امروزه من نیز تحت فشار زیادی هستم که باید از ایران رفت بنابراین خودت را هر چه سریعتر آماده کن. من هم مقاومت می کنم اما انگار حکومت نیز با من یار نیست و می خواهد من از ایران بروم.
